İstanbulda on marifetlilerle buluşmamız sırasında birlikte neler yaparız diye düşündük.Kermeslere katılmaya karar verdik.Önümüzde yılbaşıvardı yılbaşı kermeslerine katılalım dedik.Ben ankarada onlar istanbulda fuar ve kermesleri yokladık.Fuarların ücreti bizi aşar ,elimizde de fazla iş yok dedik kermeslere baktık.Ben 6 yıl önce kaatı sanatını tanıtmak için katıldığım Amerikan Kültür Merkezine başvurdum yedeğe alacaklarını bildirdiler;Semyıl da istek vakfına bakmış,onlar da bayramdan sonra yanıtlarız demiş.Bu durumda biz de ne yapacağımızı bilmediğimizden beklemeye başladık. Bana kermesten haber vermeği unutmuşlar,son gün bize parayı yatırmadınız vaz mı geçtiniz demezler mi? hemen arkadaşlarla mailleştik...zaman çok az ama olsun bir deneme yapalım kararı alınca başladık hazırlanmaya.
Ben kızımla beraber yılbaşı için içki şişelerine elbise yapmaya başladım.
yoğun bir kaç gün çalışma ile elbiseleri tasarladık,kalıplarını hazırladık,seri üretime geçtik.
Elimizde birbirinden güzel 8-10 model oluştu.Eldivenler ve bisikletlerimiz de vardı..
daha ne olsun dedik.
İstanbuldan Semacığım lavanta dolu sevimli bebeklerini,
iğne oyası yaka iğneleri ve minik panolarını ,bence çok iyi bir buluş olan kadeh yüzüklerini hazırlamıştı.
Güldenciğimde bence bir geri dönüşüm harikası olan plastik dantellerle süslenmiş not defterlerini,ayraçlarını ,yine dantelle kaplanmış bileziklerini hazırladı.
Bir de benim çok beğendiğim boncuk bilezikleri vardı ;galiba peyote tekniği ile hazırlanmıştı.
Serapcığım,Dalyanda boş durmamış çok uyumlu renklerle örülmüş çiçekleriyle yün ve polar kumaşları süsleyerek yaptığı şallarını ,örgü etol ve berelerini yolladı.Bir önceki
yazımdaki resimleri tıklayıp büyüterek herbirini inceleyebilirsiniz.
Eveeet bu hazırlıklarla başlayan kermesimiz 7 gün sürdü.İlk ziyaretçiler stand sahipleriydi.Bol bol birbirimizi överek onore ettik.Arada 6yıl önceki kermesten tanıdığım eski dostlarla kucaklaştık,sohbet ettik .
Satış mı? maalesef satışlar çok durgundu.Ziyaretçiler bakıp bakıp gidiyordu. Sadece bir stand vardı ki bariz şekilde işliyordu.
merak ettiniz değil mi? bu stand ne bizim onmarifet logolu ;4 arkadaşın güzellikleri ne de diğer ;ebrudan keçeye,reçelden takıya ve bunun gibi büyük emeklerle yapılmış işlerini oldukça da uygun fiyatlara satışa sunan diğer arkadaşların standıydı.
bu stand baştan sona hazır ,muhtemelen çin malları ile dolu kazaklar,şallar vb.gibi sentetik hammaddeli ürünler satan benim de yan tarafıma isabet ettiği için devamlı sınır tecavüzüne maruz kaldığım yan satanddı.
Bir hayli satış yaptı. müşterilerini satış sonrası dış kapıya kadar lafa tutarak ve hiç bir standa uğramamalarına özen göstererek uğurlayan bu stand sahibi iki bayan sergi salonundaki arkadaşlarımızın hepsinin sevgisini !!!!kazandılar.
Bizim standdan kermes boyunca 4 iğne oyalı yaka iğnesi,2 kadeh yüzüğü ,3 dantel kaplı defter 1 ayraç ve 3 bisiklet ile 2-3 şişe elbisesi satıldı.
Onmarifetten sevgili arkadaşımız neduk Marmaristen gelerek bir atkı alıp standımızı şenlendirdi.
Tahmin edeceğiniz üzere toplam satışımız maalesef ödediğimiz kermes ücretini neredeyse ancak karşıladı.Ben 25-26 aralıkta istanbul kermesinin sonucunu öğrenince rahatladım.Çünkü orada da durum benzer şekilde gelişmişti.tersi olsaydı ben kendimi suçlayacak ve satışta yanlış yaptığımı düşünecektim.
Bu durumu arkadaşlarımla ve çevremle konuştuğumda ;insanların kermeslere doyduğu sonucuna vardık.Herşey o kadar bollaştı ki cazibesi bitti,el emeği de zaten ülkemizde hiç bir zaman hakettiği değeri bulmadı.İnsanların, krizi bahane ederek alışverişten vazgeçtiğini düşünüyorum.Krizin varlığı bir gerçek ama bizim hedef kitlemiz ve kermes ziyaretçilerimiz krizin direkt muhatabı değildi.
Kültür Merkezi kantininin ve hazır malların satıldığı standın ful işlemesi de bize el emeğinin fabrikasyona yenik düştüğünü gösteriyor bence .
Vesselam durum budur...
konuyu irdeleyen yorumlarınızı merakla bekliyorum
