LOS ANGELESTEN MEKTUP VAR

Helloooo



Cok rahat bir yolculuktan sonra yerime ulastim.Allaha cok sukur ki her yerde onume iyi insanlar cikti ve ben onlarla hep turkce konustum.Tabi ki anlamadilar yanitlarini da ben anlamadim;ama olsun gozlerde ve yuzlerde olusan aydinlanma anlasilabildigimi gosteriyordu.Bu durumdan sunu cikardim hangi lisani kullanirsaniz kullanin yuzunuzdeki ifade sozcuklerin tesekkur mu hakaret mi icerdigini anlatabiliyor.Gumruk formunu doldururken yol arkadasim James in de konuya cok hakim olmadigini gorunce elime formlari alip ucakta Turk var mi turuna ciktm.Zenciler ve Asyalilar disinda herkes birbirine benziyordu.
-Ben de pardoooon dedim Turkce bilen yar mi?
Orta siradan 4kisilik bir grup biz variz dediler ;sordum ama onlar da benden daha farkli degillerdi.
Haydi Nalan dedim ne zaman hazira konabildin ki.... bu sefer de calistir saksiyi isini kendin gor.Kisa bir sure once evden attigim kitap kolisine sokusturdugum dil sozluklerine hayiflandimsa da pasaporttaki vizenin tarihini istediklerini farketmem uzun surmedi.
Onumdeki ekranda yolculugun krokisi ve bilgileri surekli veriliyordu .Koltuk komsum james film izlerken ben yol krokisini ciddiyetle inceliyordum ki uyuyakalmisim.Pilotun anonsu ile ekranda greendland yazisi birlesince pencereden baktim.Gozume inanamadim.sanki irili ufakli binlerce denizanasi yanyana kocaman bir denizi doldurmustu.Asagida uzayan manzarada buz daglarinin veya parcalarinin buyuklugunu kiyaslayabilecegim herhangibir tanidik cisim yoktu.Yinede sandigimdan kucuk oluslari kuresel isinmadan dolayi canimi sikti.Yaklasik 2-2.5 saat kadar greenland uzerinde uctuk sanirim.sanirim diyorum zira yanimda saat ve telafon yoktu.
Laptopa alisamadim o yuzden devami sonraya diyorum...
hepinizi ve de desk topumu ozledimmmmm